Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie


Prowadzący pracownię

Kierownik pracownii prof. Tadeusz Wiktor
Asystent dr Przemysław Kmieć

Program

Intermedialna pracownia rysunku, wielomedialna, multimedialna, media (różne techniki), integrowane, zgrywane dla celów artystycznych. Wielotechniczność, ale też wielowarstwowość, wielonośnikowość, wieloprzekaźnikowość. Rysunek jako wielo – multi – instrumentalna hybryda, mieszane techniki rysunkowe. Rysunek jako technika wypowiedzi artystycznej o otwartym charakterze w multimedialnym, wielotechnicznym rozumieniu. Klasycznie pojmowany rysunek w techniczno warsztatowym sensie mieści, obejmuje takie techniki, jak ołówek, węgiel, piórko, węgiel prasowany, pastele i inne. W zakres tej techniki wchodzą również tempera, tusz, gwasz, plakatówka, w mniejszym stopniu akryl, a w jeszcze mniejszym olej (sepia i czarno białe barwy). Na wielu konkursach rysunkowych od lat dopuszcza się prace wykonane w technikach nie spełniających warunku akademickich, klasycznych technik rysunkowych. Do nieakademickich technik, które zdobywają status rysunkowych, należą ksero, fotografia, jednoodbitkowe prace graficzne, wykonane w dowolnej technice warsztatowej bądź niewarsztatowej (od klasycznych, poprzez serigrafię, po cyfrodruk). Jest też kategoria technik zwanych mieszanymi, autorskimi; uzyskuje się je przez łączenie wielu warsztatów klasycznych czy nieklasycznych.

W ostatnich latach status technik, które wpisują się w układ działań rysunkowych, zdobywają film, video (w zapisie analogowym bądź cyfrowym). Współcześnie rysunek jako sposób wypowiedzi artystycznej znacznie poszerzył swe horyzonty semantyczne. Nadal pełni rolę szkicowego, koncepcyjnego, szybkiego zapisu, tyle że dokonuje się go nie tylko drogą tradycyjnych technik, lecz również nowoczesnych, na przykład takiemu zapisowi „konceptu” może służyć aparat cyfrowy. W dzisiejszych czasach rysunek osiągnął też status w pełni autonomicznej i pełnej artystycznie wypowiedzi twórczej, bez względu na zastosowany warsztat. Następstwem tego uwolnienia się rysunku z techniki zastępczej, szkicowej, koncepcyjnej, są coraz liczniejsze konkursy rysunkowe, na których prace wykonane w tych technikach stawia się na równi z innymi „klasycznie”, akademicko rozumianymi tu sposobami artykulacji artystycznej.

Pojęcie „intermedialnej pracowni rysunku” definiuję tutaj jako potencjalny obszar wielotechnicznych (wielowarsztatowych) doświadczeń, a także, co wyżej sygnalizuję, wielonośnikowy, wielofunkcyjny, jak i wielostylistyczny, wielokonwencyjny. I rysunek, i transrysunek. Z rysunku poza rysunek. Transrysunek jako przekraczanie granic klasycznie (tradycjonalistycznie, nazbyt akademicko) rozumianych technik rysunkowych. Student może iść zatem w tak rozumianym kierunku, ale nie musi. Można się tu spełniać w każdej kategorii rysunku, czyli w każdej technice rysunkowej czy w każdym uzasadniony artystycznie miksie warsztatowym klasycznych technik (tradycyjne warsztaty) i transakademickich (nietradycyjne warsztaty).

Rysunek z rysunku; rysunek z grafiki; rysunek z fotografii. Rysunek z grafiki czy z odbitki (wydruku) to kolażowa (i fizycznie, i informatycznie) ingerencja w obraz i swobodne — twórcze — transformowanie jego wizerunku, mnożenie, multiplikowanie, destruowanie, zmiana proporcji itd. itd. Wskazana ingerencja technik tradycyjnych, manualnych, w wydruki cyfrowe, kserograficzne czy fotograficzne. Wszelkie techniki kolażu otwierają w tym zakresie szerokie pole kombinacyjne w zakresie kompozycji.


postac siedzaca modelka2
modelka
rysunek_intermedia1
book cover
Beautiful_disaster_by_central_dogma