Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie


Prowadzący pracownię

Kierownik pracowni prof. Antoni Porczak
Asystent dr Edyta Mąsior

Program

Operacyjność jest akcentowanym wyznacznikiem programowym PIM, realizowana głównie za pomocą narzędzi i urządzeń technicznych w tworzeniu i percepcji na artefaktach interaktywnych. W pracowni realizowane są; instalacje wideo, oraz obiekty i instalacje interaktywne, jako podstawowe formy wielomedialnych artefaktów łączące przestrzeń realną z wirtualną.

Studenci na poziomie licencjatu poznają specyfikę działań medialnych, zmierzając do rozumienia ich form interaktywnych, które cechuje odmienny paradygmat niż w sztuce dotychczasowej. Uczestniczą w szeregu ćwiczeń praktycznych (na roku pierwszym) nabywając metaumiejętności w zakresie operacji na: pojęciach, słowach, obrazach i dźwiękach, niezbędnych w twórczości intermedialnej. Nabywają umiejętności wyłaniania różnic między artefaktami medialnymi, rozpoznawania ich gatunków (na bazie dokumentacji sztuki światowej), określania ich dyspozytywów, oraz różnic percepcyjnych. Zapoznają się również z wartościami zespołowej pracy przy realizacji projektów artystycznych. Trzeci rok licencjatu to przygotowanie pracy dyplomowej, która powinna być głównie wykazaniem umiejętności operowania technicznymi środkami medialnymi, oraz ich wykorzystaniem w praktyce artystycznej.

Na poziomie magisterskim wymagane jest samodzielne studiowanie wg. indywidualnego programu, poczynając od niwelowania różnic programowych powstałych wskutek różnych studiów licencjackich w innych uczelniach, lub na innych wydziałach. Ten poziom kształcenia przeznaczony jest głównie na indywidualne poszukiwania artystyczne oraz tworzenia w miarę samodzielnych utworów o charakterze wielomedialnym. Podstawową praktyką jest montaż wielomedialny użyteczny w budowie instalacji medialnych. Wartością jest oryginale wykorzystanie dostępnych środków technicznych do wyrażania własnych idei artystycznych. P.I.M, jest pracownią wolnego wyboru z obowiązkiem opracowania – przez studenta indywidualnego programu studiów, oraz projektu magisterskiej pracy dyplomowej. Jest to też etap samodzielnego analizowania uznanych już utworów medialnych, poszerzenia wiedzy o ich strukturach i percepcji.

Trzeci poziom kształcenia – studia doktoranckie, przeznaczony jest na samodzielne tworzenie dzieła oraz zwerbalizowanej refleksji nad tym, czym ono jest w aspekcie artystycznym i społecznym. Ten etap nie jest wartościowany jedynie umiejętnością zastosowań techniczno-, kompozycyjnych, ale również oceną stosowanych strategii montażu wrażeń, oraz oryginalnością utworu w ewokowaniu nowych zadań percepcyjnych.

Słowa klucze: Intermedia, instalacja, instalacja wideo, instalacja site-specific, instalacja interaktywna, interaktywność użytkownicza, interwencja artystyczna, happening medialny, sztuka miejsca publicznego, operacyjny udział w kulturze, cyberkultura, cyber-art, dyspozytyw, artefakt, percepcja operacyjna, immersja, interpretacja, interakcja, kontemplacja, operacja, prosceniczność, wirtualność.