Dagna Juszkiewicz, SILVA. Podróż przez intertekstualny las rzeczy

Silva Rerum po łacinie oznacza las rzeczy. Sylwy, czy też księgi domowe, stanowiły popularną wśród szlachty polskiej formę piśmiennictwa, charakteryzującą się przede wszystkim różnorodnością gatunkową. Ich historia sięga XVI wieku i była bezpośrednio zainspirowana dziełem Silvae rzymskiego poety Stacjusza, które było niejednorodne w swojej formie i wyróżniało się rozległą tematyką. Sylwy były księgami zapisywanymi na różnorakie sposoby często przez wiele pokoleń tej samej rodziny w której znajdowała się księga. Były odbiciem ich życia, zwyczajów, mentalności, nosiły zapis tego jak gospodarowali swoim czasem, jak hierarchizo- wał się ich świat, jak działały ich wzajemne stosunki. Najczęściej pisane były pod wpływem chwili, „na gorąco”, przez co znajdowało się w nich wiele kontrastów, różnorodnych emocji, form i rozwiązań, co sprawiało, że były niezwykle szczere i autentyczne w swojej naturze.

Kolejnym elementem moich inspiracji jest znacznie późniejsze i zdecydowanie bardziej globalne zjawisko jakim jestpersonal web czyli sieć osobista.Szczególnie popularna na początku istnienia internetu, w latach dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych, była przede wszystkim płótnem do wyrażania siebie w maksymalnie dowolny sposób, bez reklam, nadzoru korporacji i odgórnie nadanej struktury. Swoją osobistą stronę użytkownik projektował całkowicie od zera, ręcznie pisząc ją za pomocą języków HTML i CSS. Zamiast podobnych sobie kont na instagramie, wizytówką internautów były ich własne, unikalne witryny, opowiadające o ich zainteresowaniach czy też pełniące formę blogów z przemyśleniami. Nowe zakamarki internetu odkrywało się, nie za pomocą algorytmów, ale webringów – zbiorów stron www okrężnie połączonych ze sobą nawzajem. Efektem było cyfrowe środowisko o zdecentralizowanym, oddolnym charakterze wspólnie tworzonym przez osoby, które z niego korzystały.

Tak więc, techniczny aspekt mojej pracy oparty jest o ręczne pisanie strony internetowej, jako że uznałam możliwości tej metody za odpowiadające aspektom orginalnych sylw, które chcę przenieść do jej budowy. Silvę otwiera strona tytułowa, z której przejść można do poszczególnych części strony. Znajduje się w nim animowany tytuł oraz cztery linki pełniące rolę paska nawigacyjnego, opisane kolejno jako „ROBACTWO(1)”, „MARMUR(2)”, „GŁÓD(3+4)” i „KATALOG” odpowiadające kolejnym elementom mojej pracy. Trzy pierwsze linki prowadzą do poszczególnych rozdziałów mojej pracy, ostatni prowadzi do katalogu, w którym znajdują się zdjęcia wykonane przeze mnie w czasie tworzenia mojej sylwy wraz z mniej lub bardziej enigmatycznymi podpisami. Katalog ten ma być formą sylwicznego pamiętnika złożonego z impresji doświadczenia ludzkiego. Poszczególne rozdziały mojej pracy przenikają się nawzajem, ale mimo założonej przeze mnie z góry kolejności i narracji, można odczytywać je jako osobne całości.