Artur Lis – string-o-scilomem

Postęp techniczny oraz rozwój urządzeń laserowych uruchomił olbrzymi potencjał wykorzystania ich w praktyce artystycznej. Do niedawna użycie lasera wymagało wykwalifikowanego operatora i wysoko wyspecjalizowanej aparatury. Utrudniało to jego wybór jako narzędzia projekcji ze względu na możliwość korzystania z niego jedynie we współpracy z naukowcami, głównie w laboratoriach. Niejasność terminu sztuka laserowa, istnieje od dłuższego czasu i jest opisem technologii. Chciałbym nadać temu terminowi nową wagę ze względu na specyfikę użycia i wyeksponowania projekcji laserowej jako ważnego elementu pracy artystycznej. Charakter pokazów laserowych1, ich komercyjne wykorzystanie służące do podkreślenia spektakularności wydarzeń, a także małe zainteresowanie konceptualnym podejściem do tej technologii powodują, że sztuka laserowa nadal znajduje się poza teoretycznymi rozważaniami. Niniejsza praca łączy programowanie wizualne z algorytmami ewoluującego procesu poznawczego interaktywnej instalacji audiowizualnej.