Karolina Kowalska – Abstrakttropik

Rośliny reprezentują biosferę nieskończonych możliwości powstawania nowych form życia. W instalacji ABSTRAKTTROPIK pojawia się propozycja kosmologiczna pełna paradoksów i sprzeczności. To fantazja o równoległym idealnie powtarzalnym świecie. Jest to intelektualna konspiracja i alternatywny porządek świata, możliwy wyłącznie na polu sztuki.

Naukowe dochodzenie dotyczące głównych sił natury rozpracowane w części badawczej pracy, przeciwstawione jest części wizualnej, w której powtórzony obraz świata zaprzecza jego naturze. Ta wizualna iluzja jest granicą świata realnego i fizycznego dla logicznego umysłu.

Symbolika roślin pojawiająca się często w pracach Karoliny Kowalskiej powiązana jest z kolorem zielonym; to wzrost, rozwój i proces. Rośliny traktowane są jako sensory czy transformatory światła i energii. Ich obserwacja prowadzi do poznania ich głębszych właściwości. Szczególnie istotne są rośliny szybko rosnące zaskakujące w wydajności przetwarzania energii Słońca w procesie swojej wegetacji.

W pracach Karoliny Kowalskiej pojawia się wątek roli Słońca. Obecny jest on w wielu ostatnich realizacjach i jest też głównym tematem projektu artystyczno-badawczego ABSTRAKTTROPIK. Światło zawsze jest ważnym elementem jej instalacji. Słońce i światło interpretowane jest jako energia, w sensie fizycznym, matematycznym, sensorycznym, metafizycznym, konceptualnym i wizualnym.

Wszystkie procesy fizyczne, chemiczne i biologiczne zachodzące na Ziemi i w atmosferze zależne są od energii Słońca. Jego promieniowanie jest najważniejszym czynnikiem środowiskowym dla życia.