Pracownia Obrazu Społecznego to przestrzeń eksperymentu i pracy badawczo-artystycznej, w której obraz traktowany jest jako narzędzie rozumienia i interpretowania rzeczywistości społecznej.
Pracownia łączy praktyki filmu dokumentalnego oraz szeroko rozumianych sztuk wizualnych i intermedialnych, traktując różne media — od filmu i fotografii, przez malarstwo, po instalację i działania w przestrzeni społecznej — jako równorzędne sposoby pracy z rzeczywistością.
Podstawowym założeniem pracowni jest bezpośrednia relacja z rzeczywistością — zarówno tą codzienną i lokalną, jak i tą, która ujawnia szersze napięcia społeczne, polityczne i egzystencjalne. Osoby studenckie realizują autorskie projekty filmowe, fotograficzne, malarskie, instalacyjne oraz działania o charakterze akcyjnym, podejmowane we współpracy z wybranymi grupami społecznymi lub w przestrzeni publicznej.
Obraz nie jest tu jedynie zapisem, lecz sposobem uczestnictwa — może dokumentować, analizować i inicjować dialog. Wybór medium nie stanowi celu samego w sobie, lecz wynika z charakteru podejmowanego problemu; forma projektu jest konsekwencją przyjętej strategii artystycznej i kontekstu społecznego.
Proces edukacyjny opiera się na pracy indywidualnej i zespołowej, wspólnych analizach, dyskusjach oraz spotkaniach z zaproszonymi osobami artystycznymi. Osoby studenckie przechodzą pełen proces twórczy — od idei i researchu, przez realizację, aż po prezentację i krytyczną analizę projektu.
Pracownia działa na poziomie studiów licencjackich i magisterskich.
Na pierwszym stopniu rozwija podstawowe kompetencje pracy z obrazem w kontekście społecznym.
Na poziomie magisterskim pogłębia refleksję nad reprezentacją oraz analizą struktur i systemów społecznych, wspierając samodzielne projekty badawczo-artystyczne.