Gabriela Galos – Otulenie

We wczesnym dzieciństwie dużo czasu spędzałam przebywając na działce moich dziadków, który ze względu na swój nietypowy układ pokoi, wtedy zawsze wydawał mi się labiryntem.
Jest to dla mnie miejsce bardzo nostalgiczne, wypełnione wspomnieniami.
Niestety scenariusz, że za parę lat nie będę miała już do niego dostępu, wydaje się coraz bardziej realny.

Na ćwiczenie przestrzeń osobista w pracowni archisfery wykonałam pracę, która jest dla mnie pamiątka i nośnikiem sentymentu wobec tego miejsca.

Zależało mi, by wykorzystać do tego przedmioty znalezione na działce, które pamiętam ze swojego dzieciństwa. Zdecydowałam się na tekstylia, ponieważ jednym z moich najbardziej wyraźnych wspomnień, jest uczucie gorącego, popołudniowego słońca przebijającego się tam przez babcine kotary.

swoją pracę zaczęłam od kolekcjonowania potrzebnych materiałów.
Chciałam zrobić z nich coś, co mnie otuli, przez co będę czuła się w jakiś sposób otulona przez tą przestrzeń.
zszyłam ze sobą fragmenty zebranych kocy i pościeli tworząc z nich szal, kojarzony z ciepłem i komfortem.