Julia Wojtanowska, Nyctophobia – lęk przed ciemnością

Lęk przed ciemnością to naturalny i przemijający element dzieciństwa wielu spośród nas. Gdy nie przechodzi z wiekiem i utrudnia nasze życie mamy do czynienia z nyktofobią, czyli patologicznym strachem przed ciemnością. Mózg człowieka ewoluuje o wiele wolniej niż cywilizacja, a zatem nadal jest przystosowany do funkcjonowania w takich warunkach, jak ludzie pierwotni, dla których ciemność oznaczała realne zagrożenie np. ze strony drapieżników.

Mózg dziecka musi się dopiero nauczyć, że nie musi już wysyłać sygnału o niebezpieczeństwie przy braku światła. Nie ułatwia tego z pewnością także ogromna wyobraźnia, jaką obdarzone są dzieci.

Dzieci nie tyle boją się ciemności, co czyhających w niej duchów, potworów itp., których istnienie dopowiada im wyobraźnia.

W moim koncepcie chcę skupić się na strachu przed tym co może znajdować się w ciemnościach, za dnia sterta ubrań pozostawiona na krześle w nocy może wyglądać dla nas jak osoba. Nagrywając różne momenty gdy jest ciemno nie chce na siłę umieścić tam czegoś co przeraża a całą narrację zbudować właśnie na tym, by odbiorca sam dopatrywał się w ciemności czegoś niepokojącego.