Amelia Rucińska, Manekiny

Manekiny symbolizują ludzkie cierpienie. To materia, która „nie wie, kim jest i po co jest, dokąd prowadzi ten gest, który jej raz na zawsze dano”. Podobnie jak manekiny, ludzie są zniewoleni formą. Zawsze niepełnej i wyrażającej ból istnienia.
Bruno Schulz, Sklepy cynamonowe, traktat o manekinach

Projekt oparty na traktacie o manekinach Bruno Schulza oraz na francuskim słowie mannequin oznaczającym modela/kę. Porusza zagadnienie wymuszonego momentu zatrzymania w czasie i przestrzeni, nadawania pewnego rodzaju nieuzasadnionych rozkazów każdemu kto przekroczy próg. Manekin jest stworzony by przypominać człowieka, ale tylko w jednej konkretnej określonej pozycji, niemile widziane jest aby manekin wykazywał się własną inwencją. Społeczeństwo oraz system w którym żyjemy coraz częściej zaczyna wkładać nas w role, które mamy utrzymać, którym nie powinniśmy się sprzeciwiać.

Co więcej stworzone zostały swego rodzaju pochwały i anty pochwały naszych zachowań. Oczywiście pochwalane są jedynie gdy wpisują się w narzuconą narrację. Niektórzy z czasem zaczynają zatracać swoją naturę przybierając narzucane im role. Jednak zawsze mamy konkretny wybór czy chcemy się wpisać w polecenie czy też nie.

Projekt stawia odbiorcę przed wyborem pod presją. Wygłaszane są konkretne bardzo proste polecenia do wykonania, gdy są wykonywane, wszystko idzie zgodnie z planem, jesteśmy posłuszni i szczęśliwi, otrzymujemy gratyfikacje, jeśli jednak nie zostaną wykonane otoczenie staje się niesprzyjające i czekają nas słowa antygratyfikujące. Jak zwykle to do nas należy wybór czy się dostosujemy.