Gabriela Fąfara, Zupa pomidorowa

Kolekcja składa się ze składników na zupę pomidorową, którą robiła mi moja matka jak byłam dzieckiem. W moim życiu były dwa etapy kiedy zupa pomidorowa, metaforycznie uratowała mi życie. Wcześniej wspomniane dzieciństwo, kiedy matka przemycała w niej warzywa, których wtedy nie była w stanie we mnie wmusić w innej formie. Drugi, na przełomie 19 i 20 roku życia, nie byłam zdolna trawić rzeczy stałych i musiałam być na diecie półpłynnej przez pewien okres czasu. W pewnym sensie jest dla mnie jak mdła esencja życia. Mam z nią jednak dziwną relację. Pod względem wspomnień daje mi komfort, jest nostalgiczna. Z drugiej strony w późniejszym etapie życia wiąże ją z dość trudnym i przykrym czasem. Wszystkie te doświadczenia oparte są na smaku, teksturze, zapachu, dotyku i ogólnym doświadczeniu sensorycznym. Mój projekt jest w pewnym sensie formą terapii. Pozostawiam czynność karmienia współuczestnikowi, u którego poprzez aspekt wizualny projektu, chciałam wywołać uczucie na miarę dyskomfortu. Chciałam podzielić się choćby namiastką mojego doświadczenia związanym z jedzeniem zupy. Praca składa się z animacji 3D wykonanej w programie Blender oraz urządzenia do rejestracji ruchu rąk leap motion.