Dawid Lew – Subiektywność widzenia
Proces powstawania kolekcji zaczął się od moich zainteresowań szamanizmem, spirytualizmem oraz wróżbiarstwem. Szukałem w miarę jednolitego tematu, który w miarę uprości mi to zagadnienie. Ostatecznie doszedłem do zjawiska światła, które jest mi również bardzo bliskie ze względu na swoją efemeryczność, ulotność i swojego rodzaju duchowość. […]
Zgłębiałem tematu odnośnie uchwycenia światła na białej materii. Tym razem zmienne były trochę inne. Zmieniałem balans bieli, lampę błyskową, oraz używałem do trzech źródeł sztucznego światła (wcześniej było to światło naturalne). Efekty zaskoczyły mnie samego, ponieważ wszystkie zdjęcia są wykonane na przestrzeni trzech metrów kwadratowych a większość na moim łóżku. W połowie robienia zdjęć pojawiły się w mojej głowie dwa pojęcia: pozorna biel oraz hologram. Uzyskane światło na tych zdjęciach rzeczywiście poza prowadzeniem różnego rodzaju klimatu działające na widza emocjonalnie, zaczęło stwarzać malarską trójwymiarowość wykorzystując złudzenia: ciepłe barwy wysuwają się do przodu, zimne pozostają w tyle. Tworzy się perspektywa powietrzna. Prowadziło mnie to w kierunku eksperymentów polegających na zaburzaniu percepcji przestrzeni rzeczywistej poprzez użycie ciepłego i zimnego światła oraz mgły.
Rozwinięciem projektu jest wykorzystanie zagadnień związanych ze światłem do stworzenia instalacji opartej na kształtowaniu przez nie przestrzeni i jego subiektywnego odbioru przez obserwatora. Posługuję się teorią koloru do zmiany percepcji przestrzeni widza, zakładając subiektywne postrzeganie ciepłego lub zimnego światła.
Odbiorca w oddali zawsze będzie widzieć ciepłe światło, które wręcz prosić będzie o zbliżenie. Jednak nigdy go nie dosięgnie, gdy tylko spróbuje się zbliżyć, zamieni się ono w zimny, jasnoniebieski odcień stosowany w często w malarstwie do stworzenia perspektywy powietrznej (która występuje też w prawdziwym świecie). Kolor ten sugeruje naszym oczom swoją sporą odległość od nas, szczególnie gdy jest zestawiony z ciepłą barwą.
Złudzenie którego doznaje widz, może spowodować zaskoczenie. Zimne światło, które w instalacji zawsze będzie blisko, a ciepłe zawsze odległe, może dokonać pewnego rodzaju zachwytu u widza, ekstazy czy transcendentalnych doznań. Skoro tak prosta a jednocześnie bardzo nietypowa sytuacja potrafi zmienić diametralnie odbiór, może też doprowadzić do rozważań nad sobą i istnieniem.
Symulacja w czasie pandemii II – MODEL
Celem jest stworzenie modelu instalacji, której dotychczasowe projekty i zgromadzone dane służyły do powstania symulacji. Z pozyskanych do tej pory wszelkich danych: plików, mediów, tekstów, rozwiązań technicznych i prób, stwórz katalog utworów, które zawierać w sobie będą opis ideowy i rodzaj ridera technicznego, będącego pomocnymi w realizacji Twojego pomysłu. Materiały, które maja spełniać wymagania poniżej wymienione, zostaną przekazane innej osobie z Twojego rocznika, biorącej udział w zajęciach pracownianych.
Co ma się znaleźć w Twoim katalogu:
- Własna, autorska refleksja na temat idei projektu, nagrana w formie wypowiedzi do kamery. Wypowiedź zawierać powinna główne zagadnienia/problematykę pracy – czas: 30 sekund.
- Instrukcja lub sposób użytkowania i to na czym polega jej doświadczanie przez użytkownika, nagrana w formie prezentacji lub wypowiedzi do kamery – czas: 30 sekund
- Opis tekstowy technologii, użytych elementów do stworzenia pracy, np. zapotrzebowanie sprzętowe. Opis tekstowy przestrzeni, wymaganych warunków np. wyciemnienie pomieszczenia, white cube etc.
- Prezentacja w formie audio i wideo treści używanych w pracy – w formie selekcji własnych materiałów korelującej z powyższymi wypowiedziami – czas: 30 sekund.
Powyższe elementy złóż w prezentację, która możliwa będzie do linkowania i dostępna w przeglądarce. Użyj programu Sway, który jest dostępny w Office 365. Możesz w nim osadzić wszystkie wymienione media.
W następnym etapie tego ćwiczenia, kiedy otrzymasz już materiały przygotowane przez koleżankę lub kolegę, Twoim zadaniem będzie realizacja filmu wideo zawierającego materiały audiowizualne, prezentację rysunków i komentarz słowny. Na podstawie dostarczonych danych zinterpretuj i zaprojektuj realizację dzieła medialnego. Postaraj się odczytać wszystkie elementy instrukcji: założenia dotyczące idei, rozwiązań technicznych, użytych środków i mediów. Zadbaj o czytelność formy, ponieważ dane które otrzymasz będą syntetyczne a ich interpretacja dostarczona przez Ciebie powinna wskazywać, że praca ta może zostać zrealizowana z użyciem dostępnych środków. Czas trwania: 90 sekund
Ostateczna dokumentacja medialna pracy semestralnej. Pokazanie elementów pracy, przestrzeni, sposobu użytkowania. W formie filmu wideo, montaż środków wedle potrzeb projektu i opracowywanych dotąd metod i form. Pokazanie pracy w formie uwzględniającej dotychczasowe procesy ją kształtujące pracę, jak działa, z czego się składa, jak wygląda ewentualna interakcja pomiędzy nią a odbiorcą. Czas trwania utworu od 90 do 180 sekund.