Olimpia Fejes, Kostka

Idea
Pretekstem do powstania tej pracy był temat przedmiot interface. Rozglądając się po swoim pokoju natrafiłam na starą kostkę Rubika. Nigdy nie nauczyłam się jej układać, więc w pierwszej kolejności poznałam algorytmy z metody tzw. białego krzyża.

Proces

Kostka
Robiąc research, natrafiłam na speedcubing oraz nowoczesne kostki, które przy pomocy bluetooth’a wysyłają sygnał do aplikacji, śledząc jej ruchy. Największym wyzwaniem technicznym okazał się szyfr producenta. Musiałam wymyślić obejście dla wykorzystania sygnału z kostki.

Kwoka
Tematem projekcji musiało być coś, co tak jak kostkę można defragmentować oraz rekonfigurować na nowo. Moim pierwszym skojarzeniem było graffiti. Słowo jest w nim bardzo istotne, więc dałam przestrzeń swojej intuicji. Natrafiłam na utwór Film, Kalibru 44, w którym zainteresowało mnie słowo kwoka. To tytuł wiersza Jana Brzechwy, który bardzo ze mną zarezonował. Kwoka reprezentuje postawę, która na zasadzie prób i błędów ulega stałym modyfikacjom wewnątrz mojej tożsamości.

Realizacja & Technika

Użyłam kodu w Pythonie, który łączy się z kostką, a następnie zamienia indywidualne kody ruchów na siłę w zakresie od 0-1. Tak przygotowany sygnał wysłałam do TouchDesignera. W TouchDesignerze użyłam replicatora, który wgrywa elementy grafiki w wyznaczonej kolejności jako osobne pliki. Następnie użyłam animowanych wzorów fal, aby nadać ruch fragmentom słowa.

Działanie

Gdy siła przekracza wartość 0.6, elementy zaczynają latać wokół ścian Cave’a. Każdy ruch powoduje szarpnięcia wewnątrz liter. Użycie przedmiotu, który precyzyjnie mierzy każdy ruch umożliwia niezwykle szybki czas reakcji instalacji.

Podsumowanie
Traktuję tą wersję projektu jako etap, a także upamiętnienie cennej lekcji życiowej. Dodatkowo jest to moja pierwsza próba stworzenia intermedialnego post-graffiti, które łączy światy gestu malarskiego oraz koncepcji psychologicznej z interaktywnością.

Zaprojektuj obiekt, instalację lub jej część wykorzystując przedmiot codziennego użytku.
Wybierz taki, którego cechy i budowa pozwalają na wykorzystanie jego elementów w charakterze interfejsu. Wykorzystaj części przedmiotu tak, aby posługując się nimi nie zmieniać podstawowego mechanizmu ich działania ani zbytnio nie wpływać na już zaprojektowaną ergonomię.
Wybrany samodzielnie problem, idea posłużą do zmiany działania i nadanego pierwotnie sensu przedmiotu. Jego szczególne i istotne cechy projektowe zostaną wykorzystane jako podstawowa zasada działania interfejsu. Wynik tego działania nie musi mieć jednak związku z tym, do czego przedmiot pierwotnie został zaprojektowany. Posłuż się dostępnymi elementami jak Arduino, czujniki, stworzone przez siebie mechanizmy. Interfejs może zmieniać działanie samego przedmiotu jak też pozwalać na sterowanie innymi mediami.