Zuzanna Bartuś – Sen kowala
Pomysł na kolekcję wyłonił się z obserwacji własnego otoczenia, a dokładniej jego przeszłości. Obiekty, które zainspirowały mnie do wykonania tej pracy to pozostałości po kuźni pradziadka. Przedmioty, które udało mi się zgromadzić zainspirowały mnie do poszukiwań w obrębie kuźni wszelkich zjawisk zmysłowych z nią związanych. Elementy, które wydzieliłam to: dźwięk uderzenia w kowadło, które powoduje pewne drgania; odgłosy palenisk; dźwięk tzw. bor maszyny; światło, wytwarzane przez ogień i rozgrzewane żelazo; stopniowo zmieniające się kolory rozgrzewanego żelaza; ciemność złamana wspomnianym ogniem; brud; pył; pot, niezwykle wysoka temperatura. Ważne również jest zmęczenie, ale i satysfakcja. Podczas poszukiwań wszelkich informacji i odniesień do kuźni w kulturze, natknęłam się na film „Historia kina w Popielawach” Jana Jakuba Kolskiego, w którym pojawia się motyw przekształcenia kuźni w kino, a właściwie stworzenie kina z kuźni, jeszcze przed braćmi Lumière. Postanowiłam również porozmawiać, w pewnym sensie przeprowadzić wywiad ze swoim tatą, który pamięta czasy świetności kuźni swojego dziadka. Z tej rozmowy wykrystalizował się kolejny aspekt kuźni, kulturowy, a wręcz magiczny, mistyczny. Myślę o kuźni jako o miejscu owianym tajemnicą, mistycyzmem, z głęboką tradycją, a jednak otwartością na nowe zastosowania i eksperymenty. Chciałabym stworzyć pewnego rodzaju świątynię, miejsce medytacji, doświadczania zmysłowego tego, czego doświadczał mój pradziadek 100 lat temu.
„Sen kowala” wyszedł ze zwykłych rozmów o kuźni, w kuźni, a raczej jej pozostałościach, które udało mi się zgromadzić. Projekt stał się jednak, pewnego rodzaju niekończącym się procesem zgłębiania zagadnień związanych ze zmysłowym doświadczaniem opowiadanej historii. To wciąż trwająca próba przekształcenia wyobrażeń, powstałych w wyniku rozmów o odległej przeszłości, w obraz uniwersalny.
Obecny etap pracy to instalacja site-specific, skupiona głównie wokół kowadła. Całość opiera się jednak na narracji (rozmowach z ojcem) oraz dźwiękach. Przeniesienie kuźni w inną przestrzeń nie stanowi problemu, a wręcz rozszerza jej pojęcie.
Każde doświadczenie z jakim spotka się odbiorca, staje się częścią tej układanki, a on sam może zmienić bieg całej historii, dopisując czy dopowiadając swoją wersję usłyszanej opowieści o butach z miecha, czy pracy kowala w zimową noc. Dlatego też po intensywnej projekcji zostawiam chwilę ciszy, aby uczestnik mógł zdecydować co dokładnie widzi, czy słyszy, a może nawet podjąć na ten temat rozmowę i stać się inspiracją do kolejnego etapu pracy.
Symulacja w czasie pandemii II – MODEL
Celem jest stworzenie modelu instalacji, której dotychczasowe projekty i zgromadzone dane służyły do powstania symulacji. Z pozyskanych do tej pory wszelkich danych: plików, mediów, tekstów, rozwiązań technicznych i prób, stwórz katalog utworów, które zawierać w sobie będą opis ideowy i rodzaj ridera technicznego, będącego pomocnymi w realizacji Twojego pomysłu. Materiały, które maja spełniać wymagania poniżej wymienione, zostaną przekazane innej osobie z Twojego rocznika, biorącej udział w zajęciach pracownianych.
Co ma się znaleźć w Twoim katalogu:
- Własna, autorska refleksja na temat idei projektu, nagrana w formie wypowiedzi do kamery. Wypowiedź zawierać powinna główne zagadnienia/problematykę pracy – czas: 30 sekund.
- Instrukcja lub sposób użytkowania i to na czym polega jej doświadczanie przez użytkownika, nagrana w formie prezentacji lub wypowiedzi do kamery – czas: 30 sekund
- Opis tekstowy technologii, użytych elementów do stworzenia pracy, np. zapotrzebowanie sprzętowe. Opis tekstowy przestrzeni, wymaganych warunków np. wyciemnienie pomieszczenia, white cube etc.
- Prezentacja w formie audio i wideo treści używanych w pracy – w formie selekcji własnych materiałów korelującej z powyższymi wypowiedziami – czas: 30 sekund.
Powyższe elementy złóż w prezentację, która możliwa będzie do linkowania i dostępna w przeglądarce. Użyj programu Sway, który jest dostępny w Office 365. Możesz w nim osadzić wszystkie wymienione media.
W następnym etapie tego ćwiczenia, kiedy otrzymasz już materiały przygotowane przez koleżankę lub kolegę, Twoim zadaniem będzie realizacja filmu wideo zawierającego materiały audiowizualne, prezentację rysunków i komentarz słowny. Na podstawie dostarczonych danych zinterpretuj i zaprojektuj realizację dzieła medialnego. Postaraj się odczytać wszystkie elementy instrukcji: założenia dotyczące idei, rozwiązań technicznych, użytych środków i mediów. Zadbaj o czytelność formy, ponieważ dane które otrzymasz będą syntetyczne a ich interpretacja dostarczona przez Ciebie powinna wskazywać, że praca ta może zostać zrealizowana z użyciem dostępnych środków. Czas trwania: 90 sekund
Ostateczna dokumentacja medialna pracy semestralnej. Pokazanie elementów pracy, przestrzeni, sposobu użytkowania. W formie filmu wideo, montaż środków wedle potrzeb projektu i opracowywanych dotąd metod i form. Pokazanie pracy w formie uwzględniającej dotychczasowe procesy ją kształtujące pracę, jak działa, z czego się składa, jak wygląda ewentualna interakcja pomiędzy nią a odbiorcą. Czas trwania utworu od 90 do 180 sekund.