Piotr Stechura – Wnętrza
Tematem mojej kolekcji stała się pustka i entropia, która trawi budynki i miejsca przekształcając je najczęściej w słupy reklamowe. „Porzucone” budynki stają się nie tyle grobami co zwłokami wpasowanymi (a raczej nie wpasowanymi) w krajobrazy nowych osiedli i budynków korporacji. Obserwując te miejsca jesteśmy w stanie przeprowadzić swoistą „sekcje zwłok” analizując „rany”, które zadał czas lub inne zjawiska. Większość tych elementów wydaje się być zupełnie zapomniana i porzucona, straciły swoją pierwotną role i zostały zdekonstruowane nie tylko fizycznie. Chciałbym potraktować te obiekty nie tyle jako nieożywione budynki, ale też jako części żywego-miejskiego organizmu. Tak naprawdę każde z tych miejsc posiada swoją historię, przez każde z nich napewno przeszło setki osób pozostawiając w nich swoje odrębne wspomnienia. Oczywiście skupię się na pewnych miejscach, które wywarły też pewien wpływ na mnie. Zawsze kiedy przebywam w nowym miejscu fascynuje mnie jego historia, ile osób przede mną było w tych ścianach, o czym myśleli, co robili, jakie ważne decyzje dla ich życia zostały tu podjęte, dlaczego i gdzie stąd odeszli. Większość z nas zna też uczucie wyprowadzi, „zwalniania” miejsc innym.
Chciałbym potraktować „wnętrza” jako części żywego-miejskiego organizmu. Zawsze kiedy przebywam w nowym miejscu fascynuje mnie jego historia, ile osób przede mną było w tych ścianach, o czym myśleli, co robili, jakie ważne decyzje dla ich życia zostały tu podjęte, dlaczego i gdzie stąd odeszli. Tak naprawdę każde z tych miejsc posiada swoją historię, przez każde z nich napewno przeszło setki osób pozostawiając w nich swoje odrębne wspomnienia. Większość z nas zna też uczucie wyprowadzi, „zwalniania” miejsc innym. Z wyciętych fragmentów budynków chciałbym stworzyć swoiste hiperłącza które przekierowywały bedą w głąb danych miejsc. Chciałbym upodobnić wnętrza budynków do wnętrz ludzkich ciał i stworzyć wrażenie że oddychają. Zawrzeć w nich dźwięk dziesiątek rozmów nakładających się na siebie, spotęgować to wrażenie że te budynki są „przechowalnią emocji”. Swoją pracę chciałbym zrealizować w przestrzeni Cave’u programując ruch i transformacje struktur np w programie TouchDesigner. Do odczytywania ruchów skorzystam z możliwości Kinecta.
Symulacja w czasie pandemii II – MODEL
Celem jest stworzenie modelu instalacji, której dotychczasowe projekty i zgromadzone dane służyły do powstania symulacji. Z pozyskanych do tej pory wszelkich danych: plików, mediów, tekstów, rozwiązań technicznych i prób, stwórz katalog utworów, które zawierać w sobie będą opis ideowy i rodzaj ridera technicznego, będącego pomocnymi w realizacji Twojego pomysłu. Materiały, które maja spełniać wymagania poniżej wymienione, zostaną przekazane innej osobie z Twojego rocznika, biorącej udział w zajęciach pracownianych.
Co ma się znaleźć w Twoim katalogu:
- Własna, autorska refleksja na temat idei projektu, nagrana w formie wypowiedzi do kamery. Wypowiedź zawierać powinna główne zagadnienia/problematykę pracy – czas: 30 sekund.
- Instrukcja lub sposób użytkowania i to na czym polega jej doświadczanie przez użytkownika, nagrana w formie prezentacji lub wypowiedzi do kamery – czas: 30 sekund
- Opis tekstowy technologii, użytych elementów do stworzenia pracy, np. zapotrzebowanie sprzętowe. Opis tekstowy przestrzeni, wymaganych warunków np. wyciemnienie pomieszczenia, white cube etc.
- Prezentacja w formie audio i wideo treści używanych w pracy – w formie selekcji własnych materiałów korelującej z powyższymi wypowiedziami – czas: 30 sekund.
Powyższe elementy złóż w prezentację, która możliwa będzie do linkowania i dostępna w przeglądarce. Użyj programu Sway, który jest dostępny w Office 365. Możesz w nim osadzić wszystkie wymienione media.
W następnym etapie tego ćwiczenia, kiedy otrzymasz już materiały przygotowane przez koleżankę lub kolegę, Twoim zadaniem będzie realizacja filmu wideo zawierającego materiały audiowizualne, prezentację rysunków i komentarz słowny. Na podstawie dostarczonych danych zinterpretuj i zaprojektuj realizację dzieła medialnego. Postaraj się odczytać wszystkie elementy instrukcji: założenia dotyczące idei, rozwiązań technicznych, użytych środków i mediów. Zadbaj o czytelność formy, ponieważ dane które otrzymasz będą syntetyczne a ich interpretacja dostarczona przez Ciebie powinna wskazywać, że praca ta może zostać zrealizowana z użyciem dostępnych środków. Czas trwania: 90 sekund
Ostateczna dokumentacja medialna pracy semestralnej. Pokazanie elementów pracy, przestrzeni, sposobu użytkowania. W formie filmu wideo, montaż środków wedle potrzeb projektu i opracowywanych dotąd metod i form. Pokazanie pracy w formie uwzględniającej dotychczasowe procesy ją kształtujące pracę, jak działa, z czego się składa, jak wygląda ewentualna interakcja pomiędzy nią a odbiorcą. Czas trwania utworu od 90 do 180 sekund.