Dominika Knap, Ablucja

Tytuł pracy pochodzi z definicji ,,ablucji” Oswalda Wirtha zamieszczonej w książce pod tytułem „Słownik symboli” […] Ablucja nie mówi o fizycznym akcie umycia, ale jest pewnego rodzaju rytuałem, narzędziem umożliwiającym spojrzenie na siebie z perpektywy osoby trzeciej. W przytoczonej definicji kładziony jest nacisk na pracę wewnętrzną, skupianie się na tym co niewidzialne gołym okiem – bo w porównaniu do świata materialnego, to jest czynnikiem gwarantującym prawdziwe oczyszczenie ,,demona subiektywnego”.
Pod kątem pracy artystycznej, symbolika ablucji motywuje mnie to do przyjrzenia się temu, co pojawia się w mojej głowie. Dzięki definicji ablucji szukam środków wyrazu i języka niezbędnego do przekazywania w formie wizualnej i dźwiękowej swoich dręczących przemyśleń, które skrywam w sobie i wrażliwości, której nie potrafię eksponować poprzez spontaniczne słowo mówione.

Film animowany jest bardzo subtelny wizualnie. Dominuje białe tło, na którym pojawiają się głównie linearne, narysowane ołówkiem sceny. Rysunki pojawiające sie w filmie mają rozedrgany i momentami nerwowy charakter, ale w większości są statyczne, nie występują dynamiczne ruchy. Nie są realnym przedstawieniem rzeczywistości, a głosy słyszane podczas projekcji mają role naprowadzania widza na tok myślenia głównej postaci. Film podzielony jest na odcinki, a każdy z nich zaczyna się od liczby oraz jej symboliki, potem następują obrazy będące odzwierciedleniem moich przemyśleń na temat ich znaczenia. Pracując nad koncepcją filmu, chciałam, aby główna postać nie była w stanie odróżnić tego co, realistyczne, a co jest wyobrażone.

Wchodząc już do przestrzeni wystawienniczej widzimy korytarz z kalek wykonanych podczas pracy nad filmem, które spiełam za pomocą spinacza, a później biały materiał (również agrowłótnina), który wydziela przestrzeń strychu oficyny i prowadzi nas ciemnym korytarzem do miejsca z ekranem, gdzie jest projekcja filmu. Wyświetlałam film na ekranie stworzonym z powieszonej agrowłókniny, dzięki czemu wyświetlany film miał dodatkową teksturę. Sama przestrzeń, gdzie można oglądać animację jest ciemna, a podłoga wyłożona jest miękkim materiałem, na którym można usiąść.
Fizyczny akt wchodzenia po schodach i wspinania się jest ważny pod kątem mojej pracy artystycznej. Symbolizuje wysiłek, jaki trzeba włożyć w zrozumienie siebie. Kojarzy mi się również z podróżą, która zajmuje czas, ale na jej końcu jest cel, na którym nam zależy.