Karolina Szwak, Obszar poszukiwań
- Autorka Karolina Szwak
- Promotor dr hab. Grzegorz Biliński
Katedra Obszarów Sztuki Intermediów
Pracownia Archisfery - Stopień Dyplom magisterski, 2025
Myślenie obrazem zawsze było moim głównym sposobem opisywania świata. Wolę coś narysować, niż napisać. Łatwo jest mi odtwarzać w głowie obrazy, przekształcać je, a także kreować nowe. Od dziecka wymyślałam różne miejsca, w których odgrywały się sceny i wchodziłam w nie kiedy nie chciałam być w rzeczywistości. Stało się to moim systemem ochronnym, nawykiem, który doskonalony przez całe moje życie stał się dla mnie coraz bardziej automatyczny, a wyobrażanie i budowanie rzeczy swoim „wewnętrznym okiem” coraz łatwiej mi przychodziło.
Szkicowanie przestrzeni jest przekładaniem tego co trójwymiarowe na dwuwymiarowy obraz. W swojej pracy oprócz przekształcenia rzeczywistości na dwuwymiarowy szkic, przerabiam ją na abstrakcje, wyciągając z niej intuicyjnie elementy kompozycyjne, tworząc nowy układ na podstawie starego. Postanowiłam rozwinąć ten proces, wychodząc w przestrzeń fizyczną, dźwiękową oraz cyfrową. Formy z zebranych rysunków jak i sposób ich tworzenia wywołały u mnie skojarzenia z formami i układami pochodzącymi z kosmosu. Zderzenia, przenikania i modyfikacje obrazów wybranych z istniejącej rzeczywistości mogłyby tworzyć własną. Moja praca artystyczna jest próbą wydzielenia dla nich osobnego świata, azylu, w którym będą mogły bezpiecznie się rozwijać, znajdującego się pomiędzy umysłem a rzeczywistością.
Do stworzenia sonifikacji rysunków zainspirował mnie projekt NASA, wykorzystujący niewidoczne gołym okiem dane, zebrane z teleskopów umieszczonych w kosmosie, przekształcający je na dźwięki, dające możliwość usłyszenia dalekich zakątków kosmosu. Sonifikacje przekładają najjaśniejsze punkty na najwyższe częstotliwości i głośności, a czerń jest ciszą, dlatego w celu wyraźniej widocznej interpretacji na obrazie, kolory rysunków zostały odwrócone tak aby tło było czarne. Na wystawie dźwięki puszczone z głośników są sczytywane przez mikrofon, mieszając się z odgłosami otoczenia, co możemy zobaczyć na ekranie. Wizualizacje dokumentują ingerencję widza w przestrzeń wystawy. Dźwięki pełnią też funkcję spajającą resztę elementów.





