Nikola Skopowska

Całość pracy nad ideą zaczęła się od wielokrotnie padających słów o kurtynie, zasłonie, zamkniętych drzwiach i wszystkich rzeczach, które zasłaniają widok i utrudniają dotarcie do celu. Dyskusjom tym towarzyszyło zadanie polegające na prowadzeniu zapisów w dzienniku, które miały być nagromadzeniem notatek z rzeczy uważanych przeze mnie za ujawnione bądź utajnione z przestrzeni intymnej. Narastająca lista okazywała się zapełniać głównie tymi nie ukazanymi światu stwierdzeniami i w ten sposób dyskusje przeszły na temat zakrycia. Łącząc to z wieloma inspiracjami, które były bardzo szerokim spektrum pojmowania tematu sfery intymności powstał wstępny zarys idei, którą miała przestawiać instalacja.

Bardzo szybko z idei zasłony/kurtyny zaczęły wyłaniać się inne pomysły na to jak sprawić, by coś było jednocześnie odkryte i zakryte. Stąd w instalacji wszystkie elementy – zarówno dźwięk, jak i warstwa wizualna, są możliwe do pełnego odkrycia, ale jest to utrudnione i wymaga wysiłku, co koreluje z moim postrzeganiem tego tematu. Tekst, który jest częścią instalacji jest bezpośrednim odniesieniem się do twórczości Adama Rzepeckiego, który prowadził serię prac na murach, gdzie analizował swoją tożsamość jako artysty, natomiast dźwięk jest bezpośrednim odczytaniem notatek, które były sporządzane w dzienniku jako proces badania tematu.